De dood zou doodgewoon moeten zijn. Iedereen wordt geboren en iedereen gaat dood. Maar toch praten we niet als vanzelfsprekend over dit onderwerp. Verdriet, pijn, verlies en afscheid horen bij het leven. Als je een geliefd iemand verliest aan de dood, rouw je. Dat is een natuurlijke reactie op verlies. Rouw is de achterkant van houden van.
Rouwen is hard werken: je moet beseffen dat iemand er niet meer is en de achtbaan van emoties is enorm. Herinneringen doen pijn, maar je wilt ze ook koesteren. En dan wil je ook proberen het leven weer op te pakken. Met het gemis leren leven.
